แนวข้อสอบการใช้ภาษา TGAT2 พร้อมเฉลยทีละขั้น ลองทำจับเวลาได้

คำตอบ: ข้อ ๑ เรียนอาจารย์ที่เคารพ ดิฉันขอเรียนสอบถามความเป็นไปได้ในการขอเลื่อนกำหนดส่งงานออกไปอีกสองวัน เนื่องจากป่วยและต้องพักรักษาตัว

บริบทคือนักเรียนเขียนถึงอาจารย์ ต้องใช้ภาษาทางการและสุภาพ แต่ยังเป็นธรรมชาติแบบที่นักเรียนพูดกับอาจารย์ได้จริง

ประโยคที่เปิดด้วย "เรียนอาจารย์ที่เคารพ" บอกเหตุผลชัดเจนและขอความกรุณาอย่างสุภาพ เป็นระดับภาษาที่เหมาะกับความสัมพันธ์ระหว่างนักเรียนกับอาจารย์มากที่สุด

ประโยคที่ใช้คำว่า "ครับ" ลงท้ายแบบพูดกับคำว่า "อ่ะ" เป็นภาษาพูดกันเอง ไม่เหมาะกับอีเมลถึงอาจารย์

ประโยคที่ใช้คำว่า "โดยพลัน" และน้ำเสียงแบบแจ้งคำสั่ง เป็นภาษาทางการแบบราชการมากเกินไป ไม่เหมาะกับนักเรียนที่กำลังขอความกรุณาจากอาจารย์

ประโยคที่ขึ้นต้นด้วย "เดี๋ยว" และลงท้ายด้วย "อ่ะ" ก็เป็นภาษาพูดกันเองเช่นเดียวกัน ทั้งยังไม่มีคำขอที่สุภาพหรือให้เหตุผลชัดเจนพอสำหรับอีเมลถึงอาจารย์

ส่วนประโยคที่ขอเลื่อนเป็นอาทิตย์หน้าแม้จะสุภาพกว่า แต่ยังเป็นภาษาพูดและเป็นการเรียกร้องมากกว่าการขอความกรุณา

คำตอบ: ข้อ ๑ ประกาศฝ่ายวิชาการ เรื่อง เลื่อนสอบกลางภาควิชาคณิตศาสตร์ จากเดิมวันที่ 15 กันยายน เป็นวันที่ 18 กันยายน ขออภัยในความไม่สะดวก

บริบทคือประกาศติดบอร์ดของโรงเรียน เป็นการสื่อสารทางการจากหน่วยงานถึงคนหมู่มาก ต้องใช้ภาษาระดับทางการและมีโครงสร้างแบบประกาศชัดเจน

ตัวเลือกที่ขึ้นต้นด้วย "ประกาศฝ่ายวิชาการ เรื่อง..." ใช้โครงสร้างและถ้อยคำแบบประกาศทางการจริง เหมาะกับการติดบอร์ดให้คนทั่วไปอ่าน

ตัวเลือกที่ใช้คำว่า "เฮ้ย" และคำย่อ "กันยา" เป็นภาษาปากกันเองเกินไป ไม่เหมาะกับประกาศที่มาจากหน่วยงาน

ตัวเลือกที่ใช้ "ครับ...มีคำถามทักมาถามได้เลย" เป็นน้ำเสียงแบบข้อความส่งหาเพื่อนเป็นการส่วนตัว ไม่ใช่ประกาศ

ตัวเลือกที่ใช้คำลงท้าย "จ้า" และตัดรายละเอียดจนสั้นเกินไป เป็นภาษาแชทที่ขาดความเป็นทางการที่ประกาศควรมี

ตัวเลือกที่ใช้คำลงท้าย "ละกัน" เป็นคำพูดกันเองในชีวิตประจำวัน ไม่ใช่ภาษาเขียนประกาศ

คำตอบ: ข้อ ๑ หนูขอกราบขอบพระคุณท่านผู้ใหญ่ทุกท่านที่กรุณามอบทุนการศึกษาให้แก่หนูในวันนี้ หนูจะตั้งใจเรียนเพื่อไม่ให้ความกรุณานี้สูญเปล่า

บริบทคือการกล่าวขอบคุณผู้ใหญ่ในพิธีที่เป็นทางการ ต้องใช้ภาษาสุภาพระดับสูง มีคำที่แสดงความเคารพชัดเจน

ตัวเลือกที่ใช้ "กราบขอบพระคุณ" และ "ความกรุณานี้สูญเปล่า" เป็นถ้อยคำสุภาพระดับทางการที่ใช้กล่าวกับผู้ใหญ่ในพิธีได้จริง

ตัวเลือกที่ใช้คำว่า "สุดๆ" เป็นคำแสดงอารมณ์แบบภาษาพูดกันเอง ไม่เหมาะกับโอกาสที่เป็นทางการ

ตัวเลือกที่ใช้ "ขอบใจ...เรา" เป็นสรรพนามและคำที่ใช้พูดกับเพื่อนหรือรุ่นน้อง ไม่ใช่คำที่ใช้พูดกับผู้ใหญ่ในพิธี

ตัวเลือกที่ขึ้นต้นด้วย "เดี๋ยว" เป็นคำเกริ่นแบบพูดคุยทั่วไป ทำให้น้ำเสียงดูไม่เตรียมตัวมาและไม่เหมาะกับพิธีการ

ตัวเลือกที่ใช้คำสแลง "เจ๋ง" ไม่เหมาะกับความสุภาพที่พิธีทางการต้องการ

คำตอบ: ข้อ ๑ ไปสิเว้ย เสาร์นี้ว่างอยู่แล้ว จะไปไหนบอกมาเลย

บริบทคือแชทคุยกับเพื่อนสนิท เป็นการสื่อสารแบบกันเองที่สุด ใช้ภาษาพูดและคำลงท้ายกันเองได้เต็มที่

ตัวเลือกที่ใช้คำว่า "เว้ย" และ "สิ" เป็นภาษาปากที่ใช้พูดกับเพื่อนสนิทได้ตามธรรมชาติ เหมาะกับบริบทแชทที่สุด

ตัวเลือกที่ใช้ "ข้าพเจ้า" เป็นสรรพนามทางการที่ใช้ในภาษาเขียนหรือคำปราศรัย ไม่มีใครใช้พิมพ์แชทหาเพื่อน

ตัวเลือกที่ใช้ "ดิฉันขอเรียนแจ้ง" เป็นสำนวนแบบหนังสือราชการ ยิ่งทำให้ดูเป็นทางการเกินความสัมพันธ์แบบเพื่อนสนิท

ตัวเลือกที่ใช้ "เราสามารถ...ได้ตามที่ได้แจ้งไว้ครับ" แม้ลดความเป็นทางการลงมาบ้าง แต่ยังเป็นสำนวนกึ่งทางการที่ฟังดูเกร็งเกินไปสำหรับแชทเพื่อน

ตัวเลือกที่ใช้ "ข้าพเจ้าขอตอบรับคำเชิญ" เป็นสำนวนแบบคำกล่าวในพิธี ไม่ใช่ภาษาที่ใช้พิมพ์คุยกันทั่วไป

คำตอบ: ข้อ ๔ ส่วนที่ ๔

ข้อความนี้เป็นข่าวรายงานการเปิดใช้สะพานลอย ข่าวต้องใช้ภาษาระดับทางการสม่ำเสมอตลอดทั้งชิ้น

ส่วนที่ ๑ ๒ ๓ และ ๕ ใช้โครงสร้างประโยคและคำศัพท์แบบข่าว เช่น "เปิดใช้งานอย่างเป็นทางการ" "เปิดเผยว่า" "ทั้งนี้" ซึ่งเป็นสำนวนที่พบในข่าวทั่วไป

ส่วนที่ ๔ เปลี่ยนมาใช้คำว่า "เอาจริงๆ" และ "เจ๋งมาก" ซึ่งเป็นภาษาปากแบบพูดคุยกันเอง ไม่ใช่ภาษาที่ใช้เขียนข่าว

นอกจากคำศัพท์แล้ว ส่วนที่ ๔ ยังเปลี่ยนมุมมองจากผู้รายงานข่าวเป็นการชวนคุยตรงกับผู้อ่าน ("ใครไม่เคยข้าม...ลองไปเดินดู") ต่างจากน้ำเสียงรายงานข้อเท็จจริงของส่วนอื่น

เมื่อเทียบกับอีก 4 ส่วนที่คงระดับภาษาข่าวไว้ตลอด ส่วนที่ ๔ จึงเป็นส่วนที่ใช้ภาษาต่างระดับอย่างชัดเจนและเป็นคำตอบ